Sen bir gülsen bana o gül yüzünle
Kıskanır da güller açmaz bir daha.
Kanatlanır ruhum bir tek sözünle,
Görmesin martılar, uçmaz bir daha.
Bilse kış teninin beyaz rengini
Dorukları karla örtmez bir daha.
Duymasın bülbüller tatlı ezgini,
Gücenir Mevla’ya, ötmez bir daha.
Bir baksa yüzüme ahu gözlerin
Kahrolur ceylanlar, bakmaz bir daha.
Gözlerin bir nehir, mavi ve derin,
Akarsular donar, akmaz bir daha.
Islatsa bir damla yaş, kirpiğini
Utanır yağmurlar, yağmaz bir daha.
Görse güneş eşsiz güzelliğini
Saklanır ufukta, doğmaz bir daha.
Dağılsa saçların, savrulsa yelde
Dalgalar rüzgârı anmaz bir daha.
Alev alev yansa her kızıl telde,
Küllenir ateşler, yanmaz bir daha.
Sonsuzdur seninle yaşanan yarın,
Ömrümün güneşi batmaz bir daha.
Bir buse verirse kor dudakların
Durur şu yüreğim, atmaz bir daha.
Nisan 2001
İstanbul
Sedat BÜYÜK
