Sedat Büyük

Hayattan dersimi çok erken aldım
Her günüm çileyle örüldü benim.
Yâr iken cihanda yârensiz kaldım,
Sırtımdan bin defa vuruldu benim.

Gurbet yollarıma ıstırap serdi,
Sevdiğimi aldı bin azap verdi,
Alnıma silinmez çizgiler serdi,
Kaderim hasrete sürüldü benim.

Derdime bir deva aradım durdum,
Kim bilir, kaç bilge tabibe sordum.
Nice düşmanları deviren ordum
Dost diye yılana sarıldı benim.

Şu viran hanede kimsesiz kaldım,
Sılamı düşündüm, maziye daldım.
Bazı gerçek oldum, bazı masaldım,
Aklım düşünmekten yoruldu benim.

Karanlık odama bir nur bekledim,
Ümidime her gün ümit ekledim.
Seneler koşarken ben emekledim,
Gözlerim yollara darıldı benim.

Bilmem ki bitti mi şu kısa ömrüm,
Acaba yarını ben görür müyüm?
Semaya sığmayan divane gönlüm
Bir kurşunla yere serildi benim.

Boz bulanık seldim, şimdi duruldum
Duraksız koşardım, artık yoruldum
Tarttım da kendimi zararda buldum,
Bedenim çarmıha gerildi benim.

Ben ne söylesem de artık nafile,
Göründü ufukta büyük kafile.
Bir kaç parça tahta bir çarşaf ile
Ölmeden hesabım görüldü benim.

Mart 1997
Samsun

Sedat BÜYÜK