Sedat Büyük

Gurbet denen diyar diken döşeli
Tükenmek bilmeyen bir uzun yolmuş.
Ben sılamdan ayrı düştüm düşeli,
Dert ekmeğim, hasret meskenim olmuş.

Rüzgar bile mahzun eser bu yerde
Nerde sevdiklerim, dostlarım nerde?
Ayrılık da varmış zalim kaderde,
Beni acımasız dertlere salmış.

Anamdan ayrıyım bunca senedir,
Gönül yaralıdır, yürek paredir,
Ceylanım vurulmuş şimdi nerdedir?
Vefasız gitmiş de sevdası kalmış.

İğne atsam düşmez şu yaban elde,
Gel gör ki ben yalnız, kendi hanemde.
Türlü merhem sürdüm şu acı derde
Gönül yaralarım hergün çoğalmış.

Dost dost diye yandım, yandım kül oldum,
Bir dost diye her dem dilenir oldum,
Bahçede gül idim, dertlerle soldum,
Bülbül bile bakmaz tanımaz olmuş.

Yarimi almışlar benden habersiz,
Yollar olmuş çukur, bense çaresiz.
Eller güler oynar gamsız, kedersiz
Sevdiğim, ceylanım ellerin olmuş.

Gurbet denen çile bin dertten acı
Gurbette gezene heryer yabancı
Tabipler derdime bulsun ilacı
Gurbet sofrasında vatanım balmış.

Mart 1997
Kurupelit, Samsun

Sedat BÜYÜK