Sedat Büyük

- Öncelikle Şule – I‘i okuyunuz…

Ey benim yüreğimi yakıp kavuran Şule’m!
Nerdesin ey sevgili, neredesin meçhulem?
Bir ses ver feryadıma, çok mu uzakta sesin?
Adımı bir fısılda, olsa da son nefesin…
Yıllar var ki ben seni hep fikrimde yaşattım
Hayalin sislendikçe sevgime ümit kattım.
Ben beni terk eyledim, beni bıraktım sana
Kalbime düşen şulen dönüştü bir yangına.
Tek bir hücrem kalmadı sevdan ile yanmadık,
Sana hâlâ müptela, hâlâ aşkına sadık…
Hicranın azabıyla tükettim seneleri,
Seni aramaktayım doğduğum günden beri.
Aldığım her nefeste, attığım her adımda,
Bir kutsal hatırayı taşıyarak yâdımda
Kavuşmak ümidiyle yollara mı düşmedim,
Sensiz doğan güneşle ayla mı dövüşmedim?

Adını verdim sana, gül yüzünü ben çizdim,
Şair oldum, çizdiğim resme mısralar dizdim.
Anlatırdım hüsnünü olmasaydı mucize,
Güzelliğin yanında aciz kaldı her dize.
Kızıl saçın rengini benim kanımdan aldı,
Damarlarımda yalnız ölümsüz aşkın kaldı.
Ben taradım saçını buzul rüzgârlarıyla,
Mehtapla yıkadım tel tel, ve süsledim ayla.
Gözlerini okyanus rengine ben boyadım,
Ki o okyanusları asırlarca ağladım.
Sonra düştüm sevdanın ateş mürekkebine,
Köpüren volkanlardan şekil verdim lebine.
Teninin beyazını getirdim Toroslar’dan,
Büyülü kokusunu ben derdim lotuslardan.
Bahar ezgileriyle besteledim sedanı,
Nazenin meleklerden esinlendim edanı.
Bir kuğu zarafeti işledim nazarına,
Bana ait ne varsa feda eyledim sana.

Ömrümden ömür verdim seni yaşatmak için
Yokluğuna bilenen aklıma vurdum perçin.
Sana umutlarımdan bir saray ettim inşa
Kurul diye tahtına, cihanı et temaşa…
Saçlarına taç yaptım kar kristallerini,
Ayaklarına serdim sökerken tanyerini.
Gururumu kürk yaptım senin omuzlarına,
Huzurunda diz çöktüm ve biat ettim sana.
Sana asalet verdim kendim sefil düştüm de
Mutluluğu soyundum, çile kaldı üstümde.
Neşemi verdim sana, bana gözyaşı kaldı,
Yüzümde tebessümün yerini keder aldı.

Sana masal dediler, çocukça bir saplantı
Gelir geçermiş meğer sevdaymış üstü altı (!)
“Bir gün,” dedim, “mutlaka çıkacak o karşıma
İmzamı atsam da ben o gün mezar taşıma,
Farzet ki ömür bitmiş, o gün bir ihtiyarım
Geç kalmış olsa dahi vuslatla bahtiyarım…”

Hüzün oldu vatanım, Hüzünkâr oldu adım
Sana ulaşmadı mı kahır yüklü feryadım?
Gözümde ne saltanat ne de Cennet hayali
Vuslatından ziyade yok gönlümün emeli.
Katlanırım feleğin her tür işkencesine,
Tek tahammül edemem firak düşüncesine.
Çık artık rüyalardan, âşığın seni bekler,
Hâlim öyle sefil ki ağlaşıyor melekler…

Sedat BÜYÜK