Sedat Büyük

- Cenazeyi ertelemek ölümü geciktirmez…

Adını anmaya cesaretim yok,
Yer gök çatlayacak diye korkarım,
Yaklaşmışım gibi kıyamete çok…
Sur üflendiğinde seni ararım,
Kanarken göğsümde bir zehirli ok…

Aklımı aldılar benden bir gece…
Yerine saçından bir tel koydular.
Şimdi tüm bildiğim bu iki hece;
Beni dinleyenler seni duydular,
Bu şarkıyı söyler dilim sadece…

Seni bekleyerek geçen bir asır
Bana bilmediğim bir şey öğretti…
Zaman perdeleri ardındaki sır,
Beni sana mecbur etmeye yetti;
Bir gün gelir sana kendi anlatır…

Cenaze ve düğün aynı yürekte…
Bir elinde güller diri, kırmızı,
Bir elinde solgun durur çelenkte.
Benimle birlikte göm acımızı,
Sana güzel günler var gelecekte…

Limanda bekleyen bir gemi gibi,
Dalgın, bakıyorum okyanuslara.
Durulmaz ruhumun sensin sahibi,
Gözlerinden düştüm ben kâbuslara,
Ateş ve kan dolu kuyunun dibi…

Ayrılıp giderken beni idam et,
Gözlerinin kanlı darağacında…
Titremesin kalbin, duyma nedamet.
Boğulur gidersin gönül acında,
Gözünden tek damla düşerse şayet…

Islak gözlerinde bir Anka kuşu
Alev alır önce avuçlarında,
Ve omuzlarında mağrur duruşu,
İçimde can verir ve saçlarında
Başlar küllerinden tekrar doğuşu…

Razıdır bu beden çile çekmeye
Yeter ki, unutma, beni hatırla…
Bu ıstırap bana senden hediye,
Ruhum bekleyecek birkaç satırla
Bir mezar taşında, gelirsin diye…

Mayıs 2005
İstanbul

Sedat BÜYÜK